قصد داریم با  جوان ترین استاد خلبان نیروی هوایی ارتش ایران سرلشكر خلبان، « سیدعلی اقبالی دوگاهه» و داستان عجیب شهادتش كه چطور برای ایران جان داد، بیشتر آشنا شوید.

این شهید بزرگوار در 25 سالگی استاد خلبان جنگنده F-5 و در 27 سالگی با درجه سرگردی جزو افسران ارشد نیروی هوایی ارتش ایران شد. سرلشگر خلبان«عباس بابایی» و سرلشگر خلبان «مصطفی اردستانی» از شاگردان تحت آموزش ایشان بودند.

آموزش درآمریكا

وی تكمیل دوره خلبانی را به مدت 220 ساعت در سال 1347 در پایگاه هوایی ویلیامز شهر فنیكس ایالت آریزونای امریكا به پایان رساند و كسب رتبه نخست بین بیش از 400 دانشجوی خلبانی از كشورهای مختلف،عنوان خلبان نمونه این پایگاه را از آن خود كرد. همچنین در سال 1353 برای گذراندن دوره كارشناسی تفسیر عكس های هوایی و مدیریت اطلاعات و عملیات هوایی مجددا به امریكا اعزام شد.

پیكرش دو نیمه شد

این جنگجوی شجاع و دلیر، بیشتر تلمبه خانه‌ها و نیروگاه‌های برق عراق را از كار انداخته بود و طرح‌های عملیاتی او باعث شده بود كه صادرات 350 میلیون تنی نفت عراق به صفر برسد؛ بخاطر همین هم بود كه صدام به خون این شهید تشنه بود . از این رو به دستور صدام پس از دستگیری بدنش به دو نیمه شد و نیمی از پیكر مطهرش در نینوا و نیمی در موصل عراق مدفون شد.

علی اقبالی دوگاهه پس از بمباران پادگان «العقره» در حالی كه زنده به اسارت مزدوران عراقی درآمده بود، به دلیل ضربات مهلكی كه نیروی هوایی ارتش ایران در نخستین ماه جنگ بر پیكر ماشین جنگی عراق وارد نموده بود به دستور صدام و برای ایجاد رعب و وحشت بین سایر خلبانان كشورمان، برخلاف تمامی موازین انسانی و موافقت نامه‌های بین المللی رفتار با اسرا، به فجیع ترین و بیرحمانه ترین وضع به شهادت رسید به طوری كه نیمی از پیكر مطهرش در نینوا و نیمی در موصل عراق مدفون شد.

این جنایت به حدی وحشیانه بود كه رژیم بعثی در تلاشی بیشرمانه برای سرپوش گذاشتن بر این جنایت هولناك، تا سالها از اعلام سرنوشت آن شهید مظلوم خودداری می كرد و طی 22 سال هیچگونه اطلاعی از سرنوشت وی در دست نبود؛ تا این كه در خرداد سال 1370، بر اساس گزارش های موجود عملیاتی و اطلاعاتی و نامه ارسالی كمیته بین المللی صلیب سرخ جهانی مبنی بر شهادت ایشان و اظهارات دیگر اسرای آزاد شده و خلبانان اسیر عراقی، شهادت خلبان علی اقبالی دوگاهه محرز شد.

پیكر مطهرش كه بخشی از آن غریبانه در قبرستان محافظیه نینوا و بخشی دیگر در قبرستان زبیر موصل به خاك سپرده شده بود، با پیگیری كمیته جستجوی اسرا و مفقودین وكمیته بین المللی صلیب سرخ جهانی، به همراه پیكرهای مطهر تنی چند از دیگر خلبانان شهید نیروی هوایی، پس از 22 سال دوری از وطن، در میان حزن و اندوه خانواده، یاران و همرزمانش به میهن بازگشت و به شكلی بسیار باشكوه و تاریخی در میدان صبحگاه ستاد نیروی هوایی تشییع و در پنجم مردادماه 81 در قطعه خلبانان بهشت زهرا دركنار سایر همرزمانش آرام گرفت.(نوید شاهد)

جام جم ۲۸فروردین ۹۲